Sal. Şub 7th, 2023

Benim Datçam Haber

Sizin İçin Değil Sizlerle Haber

Bir Arife Akşamüstü / Baha Sadık Akıner

Eskidendi, çoook eskiden. Eski Ramazan’lardan, bin dokuz yüzlü yıllardan bugünkü anlatacaklarım dostlar. Tam da Ramazan Bayramı’nın 2. günü sabahından, hatırımda kalanlarla…

Son iftara evrilirken zaman; terzi dükkânımızdan yavaş yavaş ayrılma zamanı. An, arife günü akşam vakti…

Yollamadı babam, pide kuyruğuna girmedim bugün. Son iftar ya, pidesi içinde kuyu kebabı yeme zamanı…

Gün boyu tatlı bir telaşla, terzi dükkânımızda babama yardım ettim. Hazır pantolon alanlara paça yaptım. Gömlek, pantolon ütüledim. Düğme diktim. Diktiğimiz giysileri paketledim. Büyüklerimle sohbet ettim. Çocuk yüreğimle, rızkımızı çıkardığımız dükkânımızda çalıştım, didindim… ,

Bir ara annem; ablam ve kardeşimle geldi çarşıya. Babamdan para aldı. Bayramlıklarımız alındı. Kokulu saman kâğıtlarına sarıldı. Üst üste yığıldı da aldılar paketleri gittiler eve, arkalarından el salladım – güle güle…

Biz babamlayız hâlâ. Yapılacak işler var. Hâlâ alınacaklar… Kepenkleri indirdik. Bütün esnafa: “Allaha ısmarladık”lar söylendi, “İyi Bayramlar” dilendi…

Önce pastaneye. Sipariş verdiğimiz tatlıyı almaya. Annemin deyimiyle, “Sanki evde tatlı yapılmamış gibi. Sanki kıtlıktan çıkar gibi…”

Allah başımızdan eksik etmesin babam bizi hep bollukta büyüttü dostlar, hep böyle davrandı…

Pastaneden 1 tepsi tatlı alındı ya, annemin yaptığı 2 tepsi tatlının yanına konulacak. Bayramda misafirlere verilecek bol bol. Yenilecek, içilecek, tebessüm ve iyi niyetlerle dolu bayramlaşılacak…

“Çocuklar yesin…

Bırak…”

Hâlâ duyuyoruz ya, kardeşlerimle ömrümüz boyunca duyduk bu cümleleri. Çok şükür! Hem bol, hem bereketli…

Oradan kuyu kebapçıya geçilecek. İlla ki her arife akşamı iftar yemeğimiz: Birer tas çorba…

Mis gibi, sıcacık pide arası kuyu kebabı… T

ak tak kebabı da derler bizim orada. Lokum gibi pişmiş eti, satırla parçalarken çıkan ses gibi: Tak Tak…

Oradan herkese selâm vererek, 1 gün önceden bayramlaşarak, bazılarına takılarak – bazılarına hâl hatır sorarak, ayaküstü kısa kısa spot sohbetlerle yürüyerek eve…

O yürüyüşün bitmesini istemezsin. Keyiflendikçe keyiflenir, uzadıkça uzar… Eve “Hoş geldin”lerle girilir. İlla ki, illa ki; aynanın karşısında, bayramlıklar birer kere daha denenir…

Akşam;  bayram banyosu şööööyle, tertemiz. “Geçilir tertemiz nevresimleriyle, beyaz sabun kokulu yatağa.” Hemen uyunur mu sandınız? Başucumuzda bayramlıklarımız…

Yarım uyku öncesi, yarının hayâlleri kurulur. Birer bardak ılık süt üstüne, dilimizde ve yüreğimizde dua…

Dedim ya: Yanında hayâller, düşler bedava…

Doğan güneş bayram…

İlla ki; bayram namazı, kabristan ziyareti, büyüklerin ellerini öpme, harçlık biriktirme…

İla ki; coşku, Sevgi,  görgü, anane…

Çocukluğumuzdan, hatırlar mısınız?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Copyright © All rights reserved. Sitemiz Realooks bilişim hizmetleri tarafından kurulmuştur.